So Sweet with Dude At Hua-Hin Part 1

จริง ๆ Trip นี้ ไปเที่ยวมาหลายเดือนแล้ว ตั้งแต่งาน Hua-Hin Music Jazz 2011 แต่พอดีอยู่ในช่วงติดเกมส์ใน FB อย่างหนัก เลยพัก Blog ชั่วขณะ เพื่อมุ่งมั่นเล่นเกมส์ให้ได้มาซึ่งหน้าโทรม ๆ เนื่องจากการอดนอน >_<  แต่เคยตั้งใจไว้ว่า ส่วนตัวแล้วไม่ได้มีสาระอะไรที่จะมาลง Blog แบบใครเค้า แต่จะไว้เขียนเรื่องราวในชีวิตมากกว่า และอีก 1 ความตั้งใจคือ จะลำดับ Blog ตามเหตุการณ์จริง ดังนั้น Blog อีก สองตอนที่กำลังจ่อรอเขียน ต้องข้ามศพ Blog นี้ไปก่อน ถึงจะออกมาได้ เช้านี้เลยตื่นมาเล่นเกมส์สลับเขียน Blog เพราะไม่สามารถหยุดเล่นเกมส์แล้วเขียน Blog อย่างเดียวได้จริง ๆ แฮ่แฮ่

คืนก่อนที่เริ่มเดินทางนี่จริง ๆ อุปสรรค์แรกเลยคือลูกหมาสุดที่รักคลอดเจ้าตัวน้อย ทำให้คืนนั้นทั้งคืนเราไม่ได้นอนเลยด้วยซ้ำ แต่ก็แปลกนะ พอเป็นเรื่องไปเที่ยว ไม่ได้นอนแต่พอเช้าได้เวลา ตาสว่างชนิดที่ว่า กาแฟไม่ต้อง แต่ถ้าต้องตื่นไปทำงานบางทีนอนสามทุ่ม ตื่นมายังมีง่วง มีบิด แบบว่า ป่วยมั๊ย ป่วยสิ จะได้ลา ฮาาาาาา โชคดีที่ข้างห้องรับปากจะดูแลให้ อีกอย่างเดลซี่ สามารถดูแลเด็ก ๆ ได้เป็นอย่างดี ต่างกับมินนี่ ที่ดูแลไม่ได้เลย (คือเรามีหมาตัวเมียสองตัวที่เคยคลอดลูกให้เราตื่นเต้น พร้อมทั้งเสียน้ำตาเป็นเข่งๆ เพราะลูกหมาที่คลอดมามักจะไม่ค่อยรอด) แต่ครั้งนี้ก็นับเป็นความโชคดีของเราจริง ๆ ไว้ถ้าเล่นเกมส์ถึง Level ซัก 600 เมื่อไหร่ จะมาเล่าเรื่อง มะหมาคลอดลูกลง Blog ละกัน แต่ไม่นานหรอก เพราะตอนนี้ Level 500 กว่าแล้วหละ  ^_^ อ๊ะ!! ลืมบอกว่า เกมส์อะไร The Sim Social on FB และอีกหลายเกมส์น FB นั่นหละ

Image By Galaxy S ll

    รูปนี้ถ่ายหลังจากที่เรากลับมาแล้ว รูปที่น้องเพิ่งคลอดจริง ๆ คือไม่มีเลย เพราะว่ามันเป็นอะไรที่ตื่นเต้นทำอะไรไม่ถูกกลัวไปหมด กลัวจะเป็นเหมือนครั้งก่อน แต่ก็ได้แต่ภาวนาในใจว่า ขอให้เดลซี่เลี้ยงลูกเป็นด้วยเถอะ เพราะ 90% ของลูกหมาที่แข็งแรงแล้วรอดตาย ต้องได้กินนมแม่ทันทีที่แม่ทำความสะอาดเสร็จ ร่างกายเค้าจะแข็งแรง แล้วถ้าได้กินนมแม่ต่อ ๆ ไปด้วย เค้าก็จะมีสุขภาพดี แล้วมันก็เป็นแบบนั้นจริง ๆ เพราะตอนนี้เด็ก ๆ แข็งแรงมาก ๆ

แล้วก็มาถึงเวลาเดินทางซักที คุณแฟนนั่ง Taxi มาจากที่บ้านเพื่อมารับเราที่ห้องก่อน เวลาน่าจะประมาณตี 5 ได้มั้ง ขนกระเป๋าลงไปแบบทุลักทุเล เพราะว่าถึงเราจะตาสว่างแค่ไหน แต่ด้วยต้องอดนอนทำไห้รู้สึกไม่ค่อยมีแรง ผลคือแฟนยกกระเป๋าทั้งหมดคนเดียว ส่วนเรามีหน้าที่พาร่างกายไปให้ถึงรถ Taxi ก็พอ แล้วพอขึ้น Taxi ได้สิ่งแรกที่เราทำคือ ชิงหลับก่อนได้เปรียบ ฮ่าฮ่า ทำให้คุณแฟนต้องเสียสละ ถ่างตานั่งมองถนนไป แต่ซักพักคุณแฟนก็สลบตาม เราเลยตัดสินใจถ่างตามองถนนแทน จนในที่สุดก็มาถึงสถานีรถไฟหัวลำโพงซักที แต่ด้วยความที่มาถึงก่อนเวลาเราก็เลยต้องนั่งเล่นเรื่อยเปื่อยรอบนรถไฟ จนฟ้าเริ่มสว่างก็นึกในใจเมื่อไหร่จะได้ไปซักที ระหว่างนั้นเราก็นั่งใช้ iPad เขียน Blog ไปพราง ๆ กะว่าเสร็จแล้วก็จะอัพไปเรื่อย ๆ เพราะลางสังหรณ์บอกว่ากลับไปก็ไม่ได้เขียนหรอก และมันก็เป็นเรื่องจริง >_< และอุปสรรคของคลื่นสัญญาณ ทั้ง AIS DTAC แล้วก็ขัดขวางความตั้งใจ จนเราทำได้แค่ save draft ไปเรื่อย ๆ เพื่อหาจังหวะอัพ Blog แต่ก็ไม่มีเลย ฮืออออ สุดท้ายก็ได้แต่ช่างมัน ไปเที่ยวดีกว่า

Image By Galalaxy S ll (Photo shake)

     อีก 1 อุปสรรคที่เจอมา คือพอเรานั่งเล่นบนรถไฟจนจะได้เวลาเดินทางอยู่แล้วเชียว รถไฟก็เกิดมีกลุ่มควันเป็นสัญญาณว่าขบวนนี้ไม่สามารถพาเราไปได้แน่นอน ทำให้เราต้องลงยืนรอ ขบวนอื่นที่มาสับเปลี่ยนสร้างความหงุดหงิด เนื่องจากอาการง่วงเริ่มรุมเร้า จนใกล้จะหมดสติกันทั้งคู่ นึกแล้วก็แอบสงสัยไม่ได้ว่าอะไรจะเยอะแยะนาดนั้น โชคดีที่เป็นเรื่องเล็ก ๆ น้อย ๆ เลยไม่สามารถทำให้ Trip นี้ล่มได้ Orzzz. (เสียใจด้วยนะคุณอุปสรรค์ ฮาาา)

   Image By Galaxy S ll (……)

      แล้วด้วยรถไฟที่นั่งไปเป็นขบวนนำเที่ยวสวนสนประดิพัทธ์ เค้าก็เลยให้เราแวะกินข้าว เดินเล่น ที่นครปฐม 45นาที และมุ่งตรงผ่านหัวหินปล่อยเราลง เพราะคนส่วนใหญ่เค้านั่งไปสวนสนเพื่อเที่ยว แบบเช้าเย็นกลับ เป็นอีกหนึ่งกิจกรรมที่น่าสนใจจากการทางรถไฟแห่งประเทศไทย ใครสนใจ Trip แบบนี้ก็ลองเข้า web ของการทางรถไฟหารายละเอียดดูแล้วกัน

 Image By Galaxy S ll (……)

     ในที่สุดก็มาถึง เปลี่ยนเสื้อผ้าออกไปหาอะไรลงท้องซักหน่อยไปกินข้าวที่ Ratama Huahin http://www.facebook.com/profile.phpid=100002484288091&sk=wall  ที่นี่เป็นร้านอาหารในเวลากลางวันแล้วก็เป็นผับ chill  ในเวลากลางคืน บรรยากาศดี เจ้าของร้านก็น่ารัก รสชาติอาหารใช้ได้ คุณภาพดี กุ้งก็คือกุ้งตามที่ลงภาพหน้า web ไม่ใช้ web ลงแม่กุ้งพอไปกินเสริฟลูกกุ้งมาให้ ฮาาาา ใครไปหัวหินก็แวะไปที่นี่ได้ สอบถามรายละเอียดจาก link ข้างบนได้เลย แต่ Hua-Hin Jazz ซึ่งปีนี้ไม่ปลื้มเลยจริง ๆ ไม่ขอกล่าวต่อตอนนี้ Blog ยาวมาก >_< แต่ไม่อยากปรับเป็น Part 2 เพราะมันยังไม่จบวันเลย (ทฤษฏีส่วนตัวที่ทำร้ายสายตาที่สุดถึงที่สุด) สุดท้ายก็ออกมาเดินตลาดโต้รุ่งหาอะไรกินเสร็จกลับห้องนอนดีกว่าพรุ่งนี้จะไป “เพลินวาน”

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s